piątek, 27 stycznia 2017

15. rocznica śmierci Astrid Lindgren


źródło: denstoredanske.dk

(14.11.1907 - 28.01.2002)

Szwedzka pisaka, autorka powieści dla dzieci, scenariuszy filmowych i radiowych. Wśród dorobku literackiego znajduję się ponad 20 utworów dla dzieci (tj. Dzieci z Bullerbyn, Karlsson na Dachu, Pippi)
Jej książki przetłumaczone zostały na 73 języki świata.
W 1989 Uniwersytet Warszawski uhonorował pisarkę doktorem honoris causa, pisarka przyjechała do Polski na tą uroczystość. Jest laureatką Orderu Uśmiechu - międzynarodowego odznaczenia nadawanego za działalność przynoszącą dzieciom radość.


Koniec ferii zimowych!

Ferie w bibliotece były dla dzieci uczestniczących w spotkaniach kreatywne i zabawne. Obchodziliśmy je wraz z dziećmi z Bullerbyn.


Oto fotorelacja:
- zima i płatki śniegu były wyzwaniem dla najmłodszych



-- tworzenie własnej ilustracji do opowiadania A. Lindgren



- rozwiązywanie krzyżówki związanej z bohaterami "Dzieci z Bullerbyn"


 projektowanie maski karnawałowej


- gra planszowa cieszyła się powodzeniem


Ferie w bibliotece to również miłe spędzenie wolnego czasu przy komputerze.


piątek, 20 stycznia 2017

Dzień Babci i Dziadka


źródło: glitery.pl

źródło: www.blogiceo.ng.pl

Wyzwolenie Jaworzna 22.01.1945 r. spod hitlerowskiego jarzma.  

     źródło:  http://jaworzno.naszemiasto.pl/

                                   źródło: http://karlin91.blogspot.com/2015/10/jaworzno-wieczorowa-pora.html

środa, 18 stycznia 2017

140. rocznica urodzin Bolesława Leśmiana




22.01.1887 urodził się Bolesław Leśmian (właśc. Lesman) - polski poeta, krytyk literacki, czołowy       przedstawiciel literatury międzywojennej. Jeden z największych poetów polskich.

DZIEWCZYNA


Władysławowi Jaroszewiczowi,
Jego entuzjastycznym zapałom
dla dzieł twórczych i szczerym
wyczuciom czarów poetyckich


Dwunastu braci, wierząc w sny, zbadało mur od marzeń strony,
A poza murem płakał głos, dziewczęcy głos zaprzepaszczony.

I pokochali głosu dźwięk i chętny domysł o Dziewczynie,
I zgadywali kształty ust po tym, jak śpiew od żalu ginie...

Mówili o niej: "Łka, więc jest!" - I nic innego nie mówili,
I przeżegnali cały świat - i świat zadumał się w tej chwili...

Porwali młoty w twardą dłoń i jęli w mury tłuc z łoskotem!
I nie wiedziała ślepa noc, kto jest człowiekiem, a kto młotem?

"O, prędzej skruszmy zimny głaz, nim śmierć Dziewczynę rdzą powlecze!" -
Tak, waląc w mur, dwunasty brat do jedenastu innych rzecze.

Ale daremny był ich trud, daremny ramion sprzęg i usił!
Oddali ciała swe na strwon owemu snowi, co ich kusił!

Łamią się piersi, trzeszczy kość, próchnieją dłonie, twarze bledną...
I wszyscy w jednym zmarli dniu i noc wieczystą mieli jedną!
Lecz cienie zmarłych - Boże mój! - nie wypuściły młotów z dłoni!
I tylko inny płynie czas - i tylko młot inaczej dzwoni...
I dzwoni w przód! I dzwoni wspak! I wzwyż za każdym grzmi nawrotem!
I nie wiedziała ślepa noc, kto tu jest cieniem, a kto młotem?

"O, prędzej skruszmy zimny głaz, nim śmierć Dziewczynę rdzą powlecze!" -
Tak, waląc w mur, dwunasty cień do jedenastu innych rzecze.

Lecz cieniom zbrakło nagle sił, a cień się mrokom nie opiera!
I powymarły jeszcze raz, bo nigdy dość się nie umiera...

I nigdy dość, i nigdy tak, jak pragnie tego ów, co kona!...
I znikła treść - i zginął ślad - i powieść o nich już skończona!

Lecz dzielne młoty - Boże mój - mdłej nie poddały się żałobie!
I same przez się biły w mur, huczały śpiżem same w sobie!

Huczały w mrok, huczały w blask i ociekały ludzkim potem!
I nie wiedziała ślepa noc, czym bywa młot, gdy nie jest młotem?

"O, prędzej skruszmy zimny głaz, nim śmierć Dziewczynę rdzą powlecze!" -
Tak, waląc w mur, dwunasty młot do jedenastu innych rzecze.

I runął mur, tysiącem ech wstrząsając wzgórza i doliny!
Lecz poza murem - nic i nic! Ni żywej duszy, ni Dziewczyny!

Niczyich oczu ani ust! I niczyjego w kwiatach losu!
Bo to był głos i tylko - głos, i nic nie było oprócz głosu!

Nic - tylko płacz i żal i mrok i niewiadomość i zatrata!
Takiż to świat! Niedobry świat! Czemuż innego nie ma świata?

Wobec kłamliwych jawnie snów, wobec zmarniałych w nicość cudów,
Potężne młoty legły w rząd, na znak spełnionych godnie trudów.

I była zgroza nagłych cisz. I była próżnia w całym niebie!
A ty z tej próżni czemu drwisz, kiedy ta próżnia nie drwi z ciebie?


czwartek, 5 stycznia 2017

2017 r. Rokiem Rzeki Wisły, Josepha Conrada – Korzeniowskiego, Marszałka Józefa Piłsudskiego, Adama Chmielowskiego i błogosławionego Honorata Koźmińskiego oraz Tadeusza Kościuszki

źródło: http://www.sejm.gov.pl/