"Serce" to powieść z gatunku literatura piękna, wydana w
1886 roku, napisana przez włoskiego pisarza i dziennikarza Edmondo
De Amicisa. Po ukończeniu Akademii Wojskowej walczył o zjednoczenie
Włoch. Jako korespondent wojenny pisał szkice z podróży. Jego
pierwsza powieść „Serce " została uznana jako arcydzieło
i została wpisana na stałe do kanonu literatury dla dzieci i
młodzieży na całym świecie.
Jest pierwszy dzień
roku szkolnego. Jedenastoletni Henryk Bottini rozpoczyna naukę w
elementarnej szkole w Turynie. Każdy dzień spędzony w szkole,
wszystkie wydarzenia, które mu się przytrafiły, których był
świadkiem, dotyczące jego samego, rodziny lub kolegów ze szkoły,
opisuje w pamiętniku. Z dziecięcą szczerością przedstawia
szkolne historie, odwiedziny u przyjaciół, opowiada o tętniącym
życiu na ulicach Turynu, o wszystkim co kilkunastolatka interesuje i
fascynuje. Oprócz relacji codziennych, Henryk wpisuje treść listów
otrzymywanych od ojca, matki i siostry które wpajają bohaterowi od
dzieciństwa - szacunek i uprzejmość wobec innych, pokorę i
miłość, odwagę i odpowiedzialność za własne słowa i czyny. W
pamiętniku zapisuje rozdawane przez nauczyciela "opowiadania
miesięczne", których bohaterami są chłopcy z różnych
rejonów Półwyspu Apenińskiego i ich niezwykłe czyny. Były to
losy dobosza z Sardynii, pisarczyka z Florencji, małego patrioty z
Padwy, Marka który w poszukiwaniu mamy dotarł aż do Argentyny.
Każdy utrwalony na
kartkach pamiętnika dzień zawiera wartości ponadczasowe, przykłady
mądrej rodzicielskiej miłości, dobroci serca, patriotyzmu,
szacunku do tradycji i obyczajów.
Amicis w książce
skłania do refleksji nad własnym życiem, relacjami między
dorosłymi a dziećmi, szacunkiem do drugiego człowieka, do
odpowiedzialnego życia w poczuciu radości i miłości.
Polecam.
Źródło własne